Reisverslag Premnitz 2014

Premnitz reisverslag

Het begon allemaal 30 jaar geleden. Enkele mensen van de kerk uit Oudega en Garyp hadden gereageerd op een oproep voor een uitwisseling met gemeenteleden uit destijds Oost – Duitsland. Achter de muur! De uitwisseling was gericht op het bemoedigen van christenen uit oa Premnitz. Premnitz is ongeveer net zo groot als Burgum. Het ligt even voor Berlijn.

Op Hemelvaart dag was het zover. De bus van Paulusma was in de vroege ochtend al aardig gevuld met tassen en koffers en lachende stemmen van gemeenteleden uit Oudega en Garyp, toen de laatste passagiers instapten. Een reis van 530 kilometer, dat behelst in 7 uur, inclusief Rasstaette, inwendige mens snoep ronde, slaap momentjes, bijpraat momenten en zeker ook kijk momenten.

Half 5 kwamen we aan en werden met een warm onthaal welkom geheten. Zelf gemaakt gebak en koek, heerlijke koffie en diverse smaakjes thee en meerdere omhelzingen zorgden ervoor dat velen heerlijk sliepen bij de gastgezinnen die her en der verspreid over Premnitz en plaatsjes daarbuiten woonden.

De volgende dag gingen we samen met enkele gastgezinnen in de bus naar Dresden,een stad die in de laatste dagen van de tweede wereldoorlog volledig is gebombardeerd door de Amerikanen en Engelsen. Reden daarvoor was om de opmars van de Russen te blokkeren. Door gelden van de gehele wereld is de stad herbouwd. Waaronder de Frauen Kirche.

Na een indrukwekkende en gezellige dag hadden de gastgezinnen allemaal voor elk van ons weer een heerlijke maaltijd klaar staan. Tsjonge wat kunnen ze lekker bakken, en wat is het gemoedelijk. Bij binnenkomst worden de schoenen verruild voor lekkere pantoffels.  En de bekommering om de ouderen, die al zoveel hebben meegemaakt voordat de muur viel. Het leven is in 25 jaar na de val van de muur erg veranderd. Er is vrede en vrijheid. Maar ook werkeloosheid, Verder was het opnieuw leren omgaan met anderen,  omdat voorheen niemand te vertrouwen was. Het christen te zijn en naar de kerk gaan was voor velen een houvast in die tijd en nu nog!

De gastgezinnen hadden de volgende dag voor elke gast een ander programma. Zo zijn er mensen wezen fietsen, anderen hebben een kerktoren beklommen of zijn naar Berlijn geweest, hebben een voormalig DDR-vliegtuig bekeken of hebben een prachtige bloementuin bezocht. Iedereen heeft genoten. Ja een ontspannen reis met een bijzondere ontdekking dat de bemoediging niet alleen uitgaat naar de gemeente in Premnitz maar dat er een verbinding is, gebaseerd op wederkerigheid. De broeders en zusters hebben ons ook bemoedigd en toegerust in het genieten in eenvoud door er te zijn voor elkaar. Ook al is het Duits niet voor iedereen even eigen,  we kwamen er altijd wel uit: met een woordenboek, een app of door gebaren.

‘s Avonds zijn we kostelijk vermaakt door een theaterstuk, ingestudeerd door de gemeenteleden, ondanks dat er steeds meer ouderen zijn in deze relatief kleine gemeente van rond de 40 mensen. Reden daarvoor  is onder anderen dat in West Duitsland meer werk is, waardoor jongeren wegtrekken. Met echte Duitse muziek en stoelendans werden we buiten verwelkomt met de geur van Bratwurst en allemaal zelfgemaakt eten. Een barbecue met de gehele gemeente in de buitenlucht. Echt fantastisch!

Sommige gastgezinnen ontbeten samen waardoor je al snel met 9 mensen aan tafel zat. Iedereen kon zo binnen stappen en ook een hapje mee-eten. Na een prachtige Gottesdienst, oftewel kerkdienst waarin ds. Kroon en Wia Marinus ook een deel voor hun rekening namen,  hebben we in een kring, die de gehele kerk vulde, het Avondmaal gevierd. Ja, terecht een Gottesdienst.

Er was iemand die in het Duits vroeg of er ook een ander woord voor mooi was, want het kerkgebouw was in alle eenvoud zo bijzonder. Nee, was het korte antwoord, want het gaat om het geloof in de Drie-eenheid.

De tas voor onder weg was inmiddels door de gastgezinnen propvol geladen, om de inwendige mens tijdens de lange reis terug naar huis, te verwennen. Na een onverwacht wielerspektakel zijn we een beetje later vertrokken om ’s avonds rond 22 uur weer in Garyp en Oudega aan te komen. Terugkijkend? Ja tot weerziens, en moge God ons tezamen vast houden in Zijn hand.

Namens:  Premnitz groep 2014 Margriet Kinderman